Bu karar, yalnızca mali bir düzenleme değil; aynı zamanda öğretmenlerin emeğine bakış açısını da ortaya koyuyor. Çünkü çalıştaylar, eğitim sisteminin geleceğini şekillendiren fikirlerin üretildiği, sorunların tartışıldığı ve çözüm yollarının arandığı platformlardır. Öğretmenler bu toplantılara katıldığında sınıfta ders anlatmıyor olabilirler; ama eğitim sistemine yön veren bir katkı sunuyorlar. Ne var ki bu katkının karşılığı, resmi yazıya göre mali olarak verilmemiş oldu.

Öğretmenler artık çalıştaylara katıldıklarında ek ders ücretlerinin kesileceğini biliyor. Eğitimcilerin fikri emeği, sınıfta verdikleri ders kadar kıymetli kabul edilmedi. Ek ders ücretinin ödenmemesi, öğretmenlerin çalıştaylara katılım isteğini azaltabilir.

Bu karar, eğitim politikalarının öğretmen merkezli olması gerektiğini hatırlatıyor. Öğretmenlerin yalnızca ders anlatan değil, aynı zamanda eğitim sisteminin gelişimine yön veren aktörler olduğu kabul edilse de, mali açıdan bu katkı desteklenmiyor. Çalıştaylarda alınan kararların sahaya yansıması, öğretmenlerin aktif katılımıyla mümkün. Ancak bu katılımın maddi olarak desteklenmemesi, eğitimde kaliteyi olumsuz etkileyebilir.

Burada akla şu soru geliyor: Çalıştaylara katılım yalnızca ücretle mi teşvik edilmeli? Elbette hayır. Ama ücretin ödenmemesi, öğretmenlerin emeğini görmezden gelmek anlamına geliyor. Eğer çalıştaylar bürokratik bir formaliteye dönüşürse, zaten motivasyon düşük olacak. Dolayısıyla MEB’in bu yazıyı yayımlaması kadar, çalıştayların içeriğini zenginleştirmesi ve öğretmenlerin katkısını başka yollarla ödüllendirmesi de önemlidir.

Resmi yazıyla birlikte öğretmenlerin üzerindeki belirsizlik kalktı: Çalıştaylara katılan eğitimcilerin ek ders ücretleri ödenmeyecek. Bu karar, doğru yönde bir teşvik olmaktan uzak. Eğitimde kalite, öğretmenin emeğine verilen değerle yükselir.